Mbah Jo
Mbah Jo dirawat ndhik rumah sakit. Jare doktere asmane wis kronis,
irungesampek dipasangi selang.
Wis pirang-pirang dino iki mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate
thok sing ketap-ketip. Dikiro wis wayahe mangkat, anake nyelukno
mudhin ben didungakno.
Pas mudhine enak-enak ndungo, moro-moro Mbah Jo megap-megap gak
isokambekan, raine pucet, tangane gemeter. Nganggo bahasa isyarat mbah
Jo nirokno wong nulis. Anake ngerti maksute, langsung dijupukno kertas
ambek pulpen.
Ambekmegap-megap, mbah Jo nulis surat. Karo siso-siso tenogone
mbah Jo ngekekno surate iku mau nang pak Mudhine. Ambek Pak Mudhine
kertase iku mau langsung disaki, rasane kok gak tepak moco surat
wasiat saiki, pikire pak Mudhin.
Mari ngesaki surat pak Mudhin nerusno ndungone. Gak sui mari ngono
mbah Jo mangkat. Akeh wong sing kelangan, soale masio sangar, mbah
Jo iku wonge apikan.
Pas selametan pitung dinane Mbah Jo, Pak Mudhin diundang maneh.
Mari mimpin ndungo, Pak Mudhin lagek iling lek dhe’e nganggo klambi
batik sing digawe pas mbah Jo mangkat. Lha ndhik sake lak onok titipan
surate Mbah Jo tah, waduh selamet iling aku rek, pikire pak Mudhin.
”Derek-derek sedoyo, onok surat seko almarhum Mbah Jo sing durung
taksampekno nang peno kabeh.
Lek ndhelok mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak
putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”. Mari ngono pak
Mudhin ngerogoh surat ndhik sake, bareng diwoco tibake munine..
HE.. NGALIO DHIN !!! OJOK NGADHEK NDHIK SELANG OXIGENKU
!!!
Bakul Bakwan
Enak-enak turu tengah wengi, anake cak Srondhol nuangis koyok wong
kewedhen.
”Aku ngimpi mbah Kakung mati ...” jare anake.
”Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono mek ngimpi” jare cak
Srondhol.
Isuke onok interlokal ngabari lek Bapake Cak Srondhol kenek serangan
jantung, mati.
Minggu ngarepe, anake nangis maneh tengah wengi. ”Aku ngimpi mbah
Putri mati....” jare anake.
”Wis tha percoyo aku, iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh”
jare cak Srondhol.
Menene onok interlokal maneh lek ibuke cak Srondhol tibo kepleset ndhik
jedhing, mati pisan.
Mari pitung dhinone ibuke, anake nangis maneh tengah wengi.
”Aku mimpi bapakku mati... ” jare anake.
”Koen ojok percoyo ambek ngimpi, wis kono turuo maneh” jare cak
Srondhol.
Mari anake turu maneh, genti cak Srondhol sing gak isok turu. Ketapketip,
pucet kewedhen dhewe, pas temenan aku kate mati pikire.
Isuke bojone cak Srondhol genti sing nangis berok-berok.
”Opoko koen iku isuk-isuk wis mbrebes mili ?” jare cak Srondhol.
”Iku lho Cak.... bakul bakwan langgananku mati....”
Sing ra ruh artine ra oleh ngguyu.. Opo maneh ampe ketok untune... :P
Labels: Santai


LOL, roaming! xD
tapi, yah, kayaknya lebih nampol kalau diomongin daripada ditulis, deh. logatnya itu yang bikin tambah nampol... :D
~nice :D